Στο πέρασμα των αιώνων, η Ευρώπη κάθε άλλο παρά ενωμένη και ειρηνική υπήρξε: φοβεροί πόλεμοι που διήρκησαν μέχρι και εκατό χρόνια, ξεσπούσαν ανάμεσα στους λαούς της, που ήθελαν να κερδίσουν ο ένας από τον άλλον όλο και περισσότερα εδάφη (και πλούτο).
Από τους πιο μακρόχρονους πολέμους μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών είναι ο "Τριακονταετής" (από το 1618 έως το 1648, που εκδηλώθηκε κυρίως στα εδάφη της σημερινής Γερμανίας) και ο "Εκατονταετής", μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, που είχε πραγματική διάρκεια ακόμη μεγαλύτερη: από το 1337 μέχρι το 1453, δηλαδή 116 έτη.
Αν θέλουμε να πάρουμε μια ιδέα για την κατάσταση που επικρατούσε στην Ευρώπη του 14ου αιώνα, όταν ξέσπασε ο Εκατονταετής πόλεμος, (εικ. αριστ.), διαβάζουμε μια σχετική ιστορική ιστοσελίδα
Πάντως, κανένας πόλεμος δεν ήταν πιο αιματηρός και καταστρεπτικός, από τον πόλεμο που κράτησε από τον Αύγουστο του 1914 ως τις 11 Νοεμβρίου 1918. Ήταν ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ή "Μεγάλος Πόλεμος", που σκόρπισε τον θάνατο και την δυστυχία όχι μόνο σ΄ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και σε άλλες ηπείρους.Μια σύντομη παρουσίαση των γεγονότων, καθώς και των συνεπειών του Α' Παγκ. Πολέμου, θα βρούμε σ' αυτή την ιστοσελίδα. Μια ακόμη παρουσίαση του ίδιου θέματος, μέσα από μια ενδιαφέρουσα σειρά διαφανειών.
Όμως ο παραλογισμός του πολέμου θα έρθει σύντομα να σκεπάσει για δεύτερη φορά τον ουρανό της Ευρώπης (αυτή τη φορά κι ολόκληρου του κόσμου). Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, στον οποίο χάθηκαν περίπου 55,5 εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές (!!!) και προκλήθηκαν ανυπολόγιστες ζημιές σε υλικά αγαθά, άρχισε στις 7 Ιουλίου 1937 και τελείωσε στις 2 Σεπτεμβρίου 1945 μετά τον βομβαρδισμό με πυρηνικά όπλα των ιαπωνικών πόλεων Ναγκασάκι και Χιροσίμα από τον αμερικανικό στρατό... Βλέπουμε μια παρουσίαση των δέκα πιο αιματοβαμμένων μαχών του Β'Π.Π. Εδώ έχουμε μια κατατοπιστική σειρά διαφανειών. Ας δούμε μια ακόμη σειρά διαφανειών για το ίδιο θέμα κι εδώ μια σειρά διαφανειών που δείχνει τη συμμετοχή της χώρας μας στον Β'Π.Π.
Το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκει την Ευρώπη σε άθλια κατάσταση: οι λαοί της (με την απερισκεψία των αρχηγών τους, που ήθελαν να κυβερνήσουν όλον τον κόσμο) είχαν γίνει θανάσιμοι εχθροί, παρασέρνοντας και τις άλλες ηπείρους στη μανία του πολέμου.
Η χώρα που ξεκίνησε τον πόλεμο (η Γερμανία), πέρα από την βαριά στρατιωτική ήττα και την οικονομική καταστροφή, υποχρεώθηκε να διαιρεθεί σε δύο χώρες: την Ανατολική και τη Δυτική. Ο μεγάλος της εχθρός, η Γαλλία, ήταν μεν με το μέρος των νικητών, αλλά εξαντλημένη στρατιωτικά, οικονομικά και κοινωνικά.
Εκείνη τη στιγμή, λοιπόν, βρέθηκαν κάποιοι σπουδαίοι ευρωπαίοι πολιτικοί, που βοήθησαν με τις ιδέες τους την αδελφοσύνη των λαών της Ευρώπης: ήταν ο Άγγλος πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ (με την "προφητική" ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης το 1946), ο Γάλλος υπουργός εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν, ο Γερμανός καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ, ο Ζαν Μοννέ, ο Πάουλ Χένρι Σπάακ και ο Αλτσίντε ντε Γκάσπερι (στη φωτογραφία: ο Ρ.Σουμάν, ο Αλ.ντε Γκάσπερι και ο Κ. Αντενάουερ συζητούν για το μέλλον της Ευρώπης).
Αυτοί οι "πατέρες της Ε.Ε", όπως λέγονται, και άλλοι πολιτικοί πίστεψαν πως αν ήθελε ο κόσμος να αποφύγει έναν ακόμα καταστρεπτικό πόλεμο, έπρεπε αμέσως οι Γάλλοι και οι Γερμανοί που ήταν εχθροί από παλιά, να γίνουν φίλοι. Και για να μην ξαναρχίσουν πόλεμο μεταξύ τους, έπρεπε να ελέγχεται η παραγωγή Άνθρακα (κάρβουνου) και Χάλυβα (σιδήρου), δηλαδή των δύο υλικών που ήταν απαραίτητα στην πολεμική βιομηχανία των δύο χωρών, για την κατασκευή όπλων.
Το 1952, λοιπόν, το Βέλγιο, η Δυτική Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία, ιδρύουν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (Ε.Κ.Α.Χ.) που έχει σκοπό να ελέγχουν (οι έξι χώρες μαζί) την παραγωγή και εμπορία του άνθρακα και του χάλυβα, για την ειρήνη και φιλία στην Ευρώπη (βλέπετε τη σημαία με τα έξι αστέρια, όσα και τα κράτη της ΕΚΑΧ).
Κι εκείνη τη στιγμή μόλις έγινε ένα μεγάλο και αποφασιστικό βήμα γι΄ αυτό που ξέρουμε τώρα σαν Ευρωπαϊκή Ένωση.
(Περισσότερα θα βρούμε στο βιβλίο "Οι πατέρες της ΕΕ")
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου